آبشارهای بن گیوک یکی از باشکوه ترین پدیده های طبیعی در جنوب شرق آسیا هستند که بر روی رودخانه کوا شون و در مرز مشترک ویتنام و چین قرار گرفته اند. این مجموعه آبی با ارتفاع حدود ۳۰ متر و پهنای بیش از ۳۰۰ متر، حاصل میلیون ها سال فرسایش سازندهای سنگ آهکی و کارستی منطقه است. بهترین زمان برای بازدید از این جاذبه طبیعی، فصل های بارانی یعنی اواسط بهار تا اوایل پاییز است که حجم آب به حداکثر می رسد و چشم اندازی پرشکوه خلق می کند. بازدیدکنندگان می توانند علاوه بر تماشای آبشار، از غار نگوم نگائو در نزدیکی آن دیدن کرده و با قایق های بامبویی از نزدیک با طبیعت بکر این منطقه تعامل داشته باشند.
ویژگی های طبیعی و راهنمای جامع سفر به آبشارهای بن گیوک
آبشارهای بن گیوک که با نام آبشارهای دیتین نیز شناخته می شوند، به عنوان یکی از عظیم ترین و خیره کننده ترین آبشارهای قاره آسیا و چهارمین آبشار بزرگ مرزی در جهان، در قلب منطقه ای خوش آب و هوا و سرشار از زیبایی های بکر طبیعی جای گرفته اند. این مجموعه آبی بی نظیر، نه تنها به دلیل عظمت و شکوه بصری، بلکه به خاطر موقعیت جغرافیایی خاص خود در خط مرز بین دو کشور ویتنام و چین، شهرتی جهانی کسب کرده است. آب این آبشارها از رودخانه کوا شون تامین می شود؛ رودی که از اعماق جنگل های انبوه و تپه های کارستی سرچشمه می گیرد و مسیر خود را از میان چشم اندازهای سرسبز و دست نخورده منطقه می گشاید.
با ارتفاعی حدود ۳۰ متر در بالاترین نقطه و گستره ای بیش از ۳۰۰ متر، آبشارهای بن گیوک منظره ای واقعاً خیره کننده را خلق می کنند. این ابعاد عظیم، به همراه حجم بالای آبی که با قدرت و خروش از صخره های آهکی سرازیر می شود، تجربه ای فراموش نشدنی را برای هر گردشگری رقم می زند. صدای غرش آب و پاشش قطرات آن در هوا، فضایی مه آلود و رمانتیک ایجاد می کند که حس آرامش و شگفتی را همزمان به ارمغان می آورد. این آبشارها در استان کائو بانگ ویتنام واقع شده اند، منطقه ای که به دلیل طبیعت بکر و فرهنگ غنی محلی اش شناخته می شود و فاصله حدود ۳۶۰ کیلومتری از هانوی، پایتخت ویتنام، باعث شده که این جاذبه طبیعی تا حد زیادی اصالت و آرامش خود را حفظ کند.
آبشارهای بن گیوک با ابعاد عظیم و موقعیت مرزی منحصر به فرد خود، نه تنها یک پدیده طبیعی، بلکه نمادی از پیوند طبیعت و فرهنگ در آسیای جنوب شرقی هستند و سالانه میزبان گردشگران بسیاری از سراسر جهان می باشند.
جغرافیا و موقعیت استراتژیک آبشار بن گیوک
موقعیت جغرافیایی آبشارهای بن گیوک یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده ویژگی های طبیعی و جذابیت های آن است. این آبشارها در استان کائو بانگ ویتنام قرار گرفته اند و به طور دقیق تر، بر روی رودخانه کوا شون واقع شده اند که خود به عنوان یک مرز طبیعی بین ویتنام و چین عمل می کند. این موقعیت مرزی، آبشارها را به یک جاذبه دوقلو تبدیل کرده که از هر دو سمت قابل دسترسی و مشاهده است و ابعاد فرهنگی و سیاسی نیز به زیبایی طبیعی آن می افزاید. رودخانه کوا شون پس از عبور از این ساختارهای کارستی، با جریان آب پرقدرت خود، این آبشارهای عظیم را ایجاد کرده و در نهایت به شالیزارهای سرسبز پایین دست می ریزد.
قرار گرفتن آبشارها در منطقه ای دورافتاده تر از پایتخت ویتنام، هانوی، به حفظ بکر بودن و دست نخورده ماندن چشم انداز طبیعی اطراف آن کمک شایانی کرده است. این دوری از مراکز پرجمعیت، منجر به حفظ پوشش گیاهی غنی و حیات وحش متنوع منطقه شده و فضایی آرام و دلنشین را برای علاقه مندان به طبیعت فراهم آورده است. منطقه اطراف آبشارها با تپه های کارستی و صخره های سنگ آهکی مشخص می شود که نتیجه میلیون ها سال فرسایش و تغییرات زمین شناسی است. این ساختارهای طبیعی، نه تنها به چشم انداز منطقه زیبایی خاصی می بخشند، بلکه در شکل گیری و پایداری خود آبشارها نیز نقش اساسی دارند.
زمین شناسی و شکل گیری کارستی آبشارها
آبشارهای بن گیوک گواهی بر قدرت بی انتهای طبیعت و فرآیندهای زمین شناسی پیچیده آن محسوب می شوند. این منطقه بخشی از پارک ژئوپارک جهانی نون نوک کائو بانگ است که توسط یونسکو به رسمیت شناخته شده است. سازندهای زمین شناسی این ناحیه عمدتاً از سنگ های آهکی دوران پالئوزوئیک و مزوزوئیک تشکیل شده اند که قدمت آن ها به صدها میلیون سال پیش باز می گردد، زمانی که این ناحیه زیر آب اقیانوس تتیس قرار داشت. فرآیند شکل گیری این آبشارها حاصل فرسایش شیمیایی و فیزیکی مداوم آب بر روی این بسترهای آهکی است.
آب باران که به طور طبیعی با دی اکسید کربن موجود در جو ترکیب شده و خاصیت اسیدی ضعیفی پیدا می کند، با نفوذ در درزها و شکاف های سنگ های آهکی، به مرور زمان کربنات کلسیم موجود در سنگ را در خود حل می کند. این فرآیند شیمیایی که در مقیاس زمانی زمین شناسی رخ می دهد، باعث ایجاد شکاف ها، درزها و در نهایت حفره های بزرگ و غارهای زیرزمینی شده است. رودخانه کوا شون در طول هزاران سال، با جریان مداوم و قدرتمند خود، لایه های سنگی را تراشیده و پله های طبیعی متعددی را به وجود آورده است که امروزه به عنوان طبقات مختلف آبشار بن گیوک شناخته می شوند.
این پدیده که در زمین شناسی به نام توپوگرافی کارستی شناخته می شود، ویژگی های منحصر به فردی مانند چشمه های زیرزمینی، غارهای آهکی و قله های مخروطی شکل را در اطراف آبشار پدید آورده است. علاوه بر فرسایش آبی، فعالیت های تکتونیکی و زمین ساختی در گذشته های دور نیز در بالا آمدن این فلات های آهکی و ایجاد شیب لازم برای جریان رودخانه و تشکیل آبشار نقش داشته اند. ترکیب این عوامل زمین شناسی، چشم اندازی را خلق کرده است که نه تنها از نظر علمی ارزشمند است، بلکه از نظر زیبایی شناسی نیز بی نظیر می باشد. رنگ فیروزه ای و زمردی آب در برخی فصول، ناشی از مواد معدنی حل شده در آب و بازتاب نور از بستر سنگی آهکی است که به جلوه بصری آبشار می افزاید.
تفاوت های بخش ویتنامی (بن گیوک) و بخش چینی (دیتین)
اگرچه این مجموعه آبی یک پدیده واحد طبیعی است، اما به دلیل قرارگیری در مرز دو کشور، از دو زاویه دید متفاوت قابل تجربه است. درک این تفاوت ها به گردشگران کمک می کند تا تجربه کامل تری از بازدید خود داشته باشند.
این دو بخش با وجود نزدیکی و همجواری، هر کدام جلوه ای خاص و متفاوت از جریان آب را به نمایش می گذارند. در برخی نقاط، آب با شدت و قدرت فراوان از ارتفاع ۳۰ متری به پایین سرازیر می شود و غرش آن فضا را پر می کند، در حالی که در بخش های دیگر، آب با ملایمت و آرامش بیشتری به سمت حوضچه های پایین دست حرکت می کند. این تنوع در شدت جریان آب، به آبشارها پویایی و زندگی خاصی می بخشد.
بررسی فصلی و بهترین زمان بازدید از آبشار
آبشارهای بن گیوک در طول فصول مختلف سال، جلوه های متفاوتی از زیبایی های خود را به نمایش می گذارند و انتخاب زمان مناسب سفر، تأثیر مستقیمی بر کیفیت تجربه بازدیدکنندگان دارد. این منطقه دارای دو فصل اصلی بارانی و خشک است که هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند.
-
فصل بارانی (اردیبهشت تا شهریور)
این دوره، به ویژه از ژوئن تا سپتامبر، بهترین زمان برای مشاهده شکوه و عظمت آبشار است. بارندگی های شدید در بالادست رودخانه در چین، حجم آب را به حداکثر می رساند و آبشار با خروشی قدرتمند و کفی سفیدرنگ، منظره ای دراماتیک و پرانرژی خلق می کند. رنگ آب در این فصل به دلیل رسوبات طبیعی، کمی کدرتر اما جریان آن بسیار پرشکوه است. -
فصل گذار و پاییز (مهر تا آذر)
از اواسط سپتامبر به بعد، آبشار وارد فصل پاییز خود می شود. هوا خنک، دلپذیر و خشک می گردد و حجم آب به تدریج متعادل می شود. در این زمان، رنگ آب شفاف تر و به رنگ سبز زمردی یا فیروزه ای در می آید که برای عکاسی ایده آل است. اوایل اکتبر همزمان با جشنواره های محلی، تجربه ای فرهنگی و طبیعی بی نظیر را ارائه می دهد. -
فصل خشک و زمستان (دی تا اسفند)
در فصل زمستان، با کاهش بارندگی و سرد شدن هوا، جریان آب آرام تر و ملایم تر می شود. اگرچه شکوه خروش آب کمتر است، اما شفافیت آب به حداکثر می رسد و محیط اطراف آرامش خاصی دارد. این فصل برای کسانی که به دنبال دوری از شلوغی و لذت بردن از سکوت طبیعت هستند، مناسب است، اما باید برای هوای سرد کوهستانی آماده باشند.
نکته حرفه ای برای عکاسان: بهترین زمان برای عکاسی از آبشار بن گیوک، ساعات اولیه صبح (بین ۶:۳۰ تا ۸:۰۰) یا اواخر بعدازظهر است. در این ساعات، نور خورشید با زاویه ملایم از میان مه پاشیده شده از آبشار عبور کرده و رنگین کمان های طبیعی و خیره کننده ای را ایجاد می کند که جلوه ای جادویی به تصاویر می بخشد.
جاذبه های طبیعی مکمل در منطقه ترانگ کانه و کائو بانگ
منطقه ترانگ کانه، جایی که آبشارهای بن گیوک در آن واقع شده اند، خود به تنهایی یک گنجینه از زیبایی های طبیعی و زمین شناسی است. این منطقه در استان کائو بانگ ویتنام قرار دارد و با چشم اندازهای وسیع از تپه های کارستی، دره های عمیق و زمین های کشاورزی سرسبز مشخص می شود. بازدید از آبشار بن گیوک معمولاً با بازدید از سایر جاذبه های این منطقه تکمیل می شود.
غار نگوم نگائو
غار نگوم نگائو که در فاصله حدود ۵ کیلومتری از آبشار بن گیوک و در روستای گون واقع شده است، یکی دیگر از شگفتی های طبیعی و زمین شناسی این ناحیه به شمار می رود. نام این غار به معنای غار ببر است و حاصل هزاران سال فرسایش آب بر روی سازه های کارستی می باشد. این غار عظیم سنگ آهکی، مجموعه ای خیره کننده از استالاکتیت ها و استالاگمیت ها را در خود جای داده است که برخی از آن ها اشکالی شبیه به پرده های سنگی، ستون های عظیم و مجسمه های طبیعی دارند.
ورود به غار نگوم نگائو تجربه ای متفاوت از طبیعت منطقه را ارائه می دهد؛ فضایی خنک، تاریک و پر از اشکال سنگی عجیب و غریب که هر یک داستانی از دگرگونی های زمین شناسی را روایت می کنند. این سازه های طبیعی، با شکل ها و اندازه های متنوع، مانند مجسمه های هنری در دل زمین به نظر می رسند و نورپردازی های داخلی تعبیه شده، زیبایی و عمق آن ها را دوچندان می کند. این غار نه تنها از نظر زیبایی شناسی اهمیت دارد، بلکه از منظر زمین شناسی نیز بسیار ارزشمند است و مطالعه ساختارهای داخل آن، اطلاعات مهمی درباره فرآیندهای فرسایش و تاریخ جغرافیایی منطقه فراهم می کند.
دریاچه تانگ هن
دریاچه تانگ هن یکی از زیباترین دریاچه های آب شیرین در ویتنام است که در میان دره ای احاطه شده توسط کوه های کارستی قرار گرفته است. این دریاچه در واقع مجموعه ای از ۳۶ دریاچه کوچکتر است که توسط رودخانه های زیرزمینی به هم متصل می شوند. آب زلال و سبز رنگ دریاچه که در فصول مختلف تغییر رنگ می دهد، همراه با قایق های سنتی و کلبه های چوبی روی آب، منظره ای آرامش بخش و رویایی را ایجاد می کند. این دریاچه در فصل پاییز و زمانی که سطح آب متعادل است، بهترین جلوه خود را نشان می دهد.
پارک ملی فیا اواک
برای علاقه مندان به تنوع زیستی و اکوتوریسم، پارک ملی فیا اواک مقصدی ایده آل است. این منطقه که به عنوان بام سبز کائو بانگ شناخته می شود، دارای جنگل های بارانی کوهستانی، آب و هوای خنک و مه آلود، و گونه های گیاهی و جانوری نادر است. مسیرهای پیاده روی در این پارک، فرصتی برای مشاهده پرندگان بومی، پروانه ها و گیاهان دارویی کمیاب فراهم می کند و تجربه ای کاملاً متفاوت از بازدید از آبشار را ارائه می دهد.
راهنمای عملی سفر به آبشار بن گیوک
برنامه ریزی دقیق برای سفر به این منطقه دورافتاده اما باشکوه، کلید داشتن یک تجربه بی دغدغه و لذت بخش است. در ادامه، جزئیات دسترسی و حمل و نقل به این منطقه بررسی شده است.
مسیرهای دسترسی از هانوی
هانوی به عنوان نقطه شروع اکثر سفرها به شمال ویتنام، در فاصله حدود ۳۶۰ کیلومتری از آبشار بن گیوک قرار دارد. برای طی کردن این مسیر، چندین گزینه وجود دارد:
- اتوبوس های خواب دار یا مینی بوس: این رایج ترین و مقرون به صرفه ترین روش است. شرکت های حمل و نقل متعددی از ایستگاه های اتوبوس گیالام یا می دینگ در هانوی، خدمات مستقیم به شهر کائو بانگ ارائه می دهند. سفر با اتوبوس حدود ۶ تا ۸ ساعت طول می کشد. پس از رسیدن به کائو بانگ، می توان با تاکسی یا مینی بوس های محلی به مدت حدود ۱.۵ ساعت خود را به منطقه ترانگ کانه و آبشار رساند.
- خودروی شخصی یا موتور سیکلت: برای گردشگران ماجراجو که به دنبال آزادی عمل بیشتر هستند، رانندگی در جاده های کوهستانی کائو بانگ تجربه ای هیجان انگیز است. جاده ها اگرچه در برخی نقاط پیچ در پیچ و باریک هستند، اما مناظر خیره کننده ای از دره ها و روستاهای قومی را ارائه می دهند. اجاره موتور سیکلت در کائو بانگ امکان پذیر است، اما نیاز به تجربه رانندگی در جاده های کوهستانی و احتیاط فراوان دارد.
- تورهای سازماندهی شده: بسیاری از آژانس های مسافرتی در هانوی، تورهای ۲ یا ۳ روزه ای را ارائه می دهند که شامل حمل و نقل رفت و برگشت، اقامت در اقامتگاه های بوم گردی، راهنمای انگلیسی زبان و بازدید از آبشار بن گیوک، غار نگوم نگائو و دریاچه تانگ هن می شود. این گزینه برای کسانی که می خواهند بدون دغدغه های لجستیکی سفر کنند، ایده آل است.
ملاحظات مرزی و مدارک مورد نیاز
اگرچه آبشار در داخل خاک ویتنام قرار دارد و برای بازدید از بخش ویتنامی نیازی به عبور از مرز نیست، اما نزدیکی به خط مرزی باعث شده است که حضور نیروهای مرزبانی در منطقه مشهود باشد. گردشگران باید همیشه پاسپورت یا مدارک شناسایی معتبر خود را همراه داشته باشند. در برخی نقاط خاص نزدیک به رودخانه که مرز را مشخص می کند، ممکن است علائم هشدار دهنده ای مبنی بر عدم عبور به سمت قلمرو چین بدون مجوز رسمی وجود داشته باشد که رعایت آن ها الزامی است.
امکانات رفاهی و اقامت در نزدیکی آبشار
منطقه اطراف آبشار بن گیوک در سال های اخیر توسعه یافته است، اما همچنان فضای سنتی و روستایی خود را حفظ کرده است. گزینه های اقامتی در این منطقه عمدتاً بر پایه تجربه بوم گردی و همزیستی با طبیعت طراحی شده اند.
- اقامتگاه های بوم گردی: این محبوب ترین گزینه اقامتی در منطقه است. خانه های سنتی قومی تای و نونگ که بازسازی شده اند، امکاناتی تمیز و راحت را در کنار فرصتی برای تعامل با خانواده های محلی، صرف غذاهای سنتی و یادگیری درباره فرهنگ بومی ارائه می دهند. بسیاری از این اقامتگاه ها دارای تراس هایی با چشم انداز مستقیم به کوه های کارستی یا رودخانه هستند.
- هتل ها و مهمانخانه های محلی: در شهرک ترانگ کانه و در نزدیکی ورودی آبشار، چندین هتل کوچک و مهمانخانه وجود دارد که امکانات استانداردتری مانند تخت های مدرن، حمام خصوصی و اینترنت بی سیم ارائه می دهند. این گزینه برای کسانی که به دنبال راحتی بیشتر هستند، مناسب است.
- امکانات غذایی: رستوران های اطراف آبشار عمدتاً غذاهای محلی ویتنامی را سرو می کنند. از جمله غذاهای پیشنهادی می توان به ماهی تازه رودخانه ای که در محل پخته می شود، مرغ محلی پخته شده با سبزیجات کوهی، و کباب های بامبو اشاره کرد. قیمت ها در این منطقه نسبت به شهرهای بزرگ ویتنام بسیار معقول تر است.
فعالیت های گردشگری و تجربه های منحصر به فرد
بازدید از آبشار بن گیوک تنها به تماشای آن از دور محدود نمی شود. این منطقه طیف وسیعی از فعالیت ها را برای سلیقه های مختلف ارائه می دهد:
قایق سواری با قایق بامبویی
یکی از هیجان انگیزترین تجربه ها، سوار شدن بر قایق های بامبویی سنتی است که توسط قایقرانان محلی هدایت می شوند. این قایق ها شما را به نزدیکی پایه آبشار می برند، جایی که می توانید خنکای پاشش آب و عظمت دیواره های آبی را از نزدیک احساس کنید.
پیاده روی در مسیرهای چوبی
مسیرهای پیاده روی چوبی و پلکان هایی که در دامنه های کنار آبشار ساخته شده اند، امکان دسترسی به نقاط مختلف برای عکاسی و مشاهده آبشار از زوایای مختلف را بدون آسیب رساندن به محیط زیست فراهم می کنند.
عکاسی طبیعت و حیات وحش
منطقه اطراف آبشار زیستگاه پرندگان رنگارنگ، حشرات بومی و گیاهان نادر است. عکاسان می توانند در ساعات طلایی روز، تصاویری خیره کننده از تعامل نور، مه و آب ثبت کنند.
تعامل با فرهنگ بومی
بازدید از بازارهای محلی در روزهای خاص، شرکت در جشنواره های فصلی و یادگیری درباره صنایع دستی مانند بافندگی سنتی، تجربه ای عمیق از فرهنگ منطقه کائو بانگ را ارائه می دهد.
نکات ایمنی و حفظ محیط زیست در بازدید از آبشار
حفاظت از این میراث طبیعی برای نسل های آینده نیازمند رعایت اصول مشخصی توسط بازدیدکنندگان است. چشم انداز کارستی منطقه به فرسایش بسیار حساس است و هرگونه آسیب می تواند ترمیم ناپذیر باشد.
هشدار ایمنی: در فصل بارانی، جریان آب می تواند به طور ناگهانی و به دلیل بارندگی در بالادست (حتی اگر در محل آبشار باران نبارد) افزایش یابد. همیشه به علائم هشدار دهنده محلی توجه کنید و از شنا کردن در مناطق ممنوعه یا نزدیک به لبه های پرتگاه خودداری نمایید. سنگ های اطراف آبشار به دلیل رطوبت دائمی بسیار لغزنده هستند؛ استفاده از کفش های مناسب با کفش های ضد لغزش الزامی است.
- از ریختن هرگونه زباله پلاستیکی یا غیرقابل تجزیه در طبیعت و رودخانه به شدت خودداری کنید. کیسه زباله خود را همراه داشته باشید.
- برای حفظ تعادل اکوسیستم، از تغذیه حیات وحش یا آسیب رساندن به پوشش گیاهی و کندن گیاهان خودداری کنید.
- به حریم خصوصی جامعه محلی احترام بگذارید و قبل از عکاسی از افراد، به ویژه کودکان و سالمندان، اجازه بگیرید.
- در صورت استفاده از قایق، دستورالعمل های قایقران را به دقت دنبال کرده و از پوشیدن جلیقه نجات در صورت ارائه، اطمینان حاصل کنید.
پرسش های متداول درباره سفر به آبشار بن گیوک
بهترین زمان برای بازدید از آبشارهای بن گیوک چه زمانی است؟
بهترین زمان برای بازدید از آبشارهای بن گیوک، فصل های بارانی یعنی از اواسط بهار تا اوایل پاییز است. در این دوره، به دلیل بارندگی های فصلی، آبشارها پرآب تر و خروشان تر هستند و منظره ای باشکوه تر را به نمایش می گذارند. با این حال، اگر به دنبال آب شفاف تر و هوای خنک تر هستید، ماه های پاییزی نیز گزینه ای عالی محسوب می شوند.
چگونه می توان به آبشارهای بن گیوک دسترسی پیدا کرد؟
بهترین مسیر برای دسترسی به آبشارهای بن گیوک از طریق شهر کائو بانگ در ویتنام است. از هانوی می توان با اتوبوس های خواب دار یا مینی بوس به کائو بانگ سفر کرد و سپس از آنجا با تاکسی یا وسایل نقلیه محلی به سمت آبشارها حرکت نمود. مسیر جاده ای پر پیچ و خم و زیبا، خود بخشی از تجربه سفر به این منطقه طبیعی محسوب می شود.
چه فعالیت هایی در آبشارهای بن گیوک می توان انجام داد؟
در آبشارهای بن گیوک می توانید از پیاده راه های چوبی مرتفع برای تماشای مناظر از نزدیک استفاده کنید. همچنین، قایق سواری با قایق های بامبویی در حوضچه آبشار تجربه ای هیجان انگیز و فرصتی عالی برای عکاسی فراهم می کند. بازدید از غار نگوم نگائو در نزدیکی آبشار و لذت بردن از غذاهای محلی در رستوران های سنتی نیز از دیگر فعالیت های محبوب است.
آیا بازدید از آبشارهای بن گیوک برای افراد با هر سطحی از توانایی جسمی مناسب است؟
بازدید از بخش های اصلی و پیاده راه های چوبی آبشار برای افراد با توانایی جسمی متوسط مناسب است، زیرا این مسیرها نسبتاً هموار و به خوبی نگهداری می شوند. با این حال، برخی قسمت ها ممکن است دارای شیب یا پله باشند که برای افراد با محدودیت های حرکتی شدید یا کسانی که از ویلچر استفاده می کنند، کمی چالش برانگیز باشد. توصیه می شود قبل از سفر با ارائه دهندگان خدمات محلی در مورد دسترسی دقیق تر مشورت کنید.
جمع بندی
آبشارهای بن گیوک بیش از یک جاذبه گردشگری ساده هستند؛ آن ها نمادی از قدرت خلاق طبیعت و هماهنگی میان آب، سنگ و حیات می باشند. این پدیده زمین شناسی بی نظیر که در مرز ویتنام و چین شکل گرفته است، با ترکیب شکوه بصری، اهمیت اکولوژیکی و غنای فرهنگی منطقه کائو بانگ، مقصدی را ارائه می دهد که هر گردشگری را تحت تأثیر قرار می دهد. از خروش قدرتمند آب در فصل بارانی تا آرامش مه آلود صبحگاهی، هر لحظه در بن گیوک داستانی برای روایت دارد.
برنامه ریزی دقیق سفر، انتخاب فصل مناسب و احترام به محیط زیست و فرهنگ بومی، کلید تبدیل این سفر به یک خاطره فراموش نشدنی است. چه به دنبال ماجراجویی در طبیعت باشید، چه به دنبال آرامش و چه علاقه مند به عکاسی و زمین شناسی، آبشارهای بن گیوک با آغوش باز از شما استقبال خواهند کرد و چشم اندازی را به شما هدیه می دهند که تا مدت ها در ذهن تان باقی خواهد ماند.