با کاروان ِ امید و تلاش
![با کاروان ِ امید و تلاش با کاروان ِ امید و تلاش](/wp-content/uploads/2024/04/5441492.jpg)
این تیم که نمونه ی بارز حضور زنان موفق توانخواه کشور است و سابقه ی رتبه ی پنجمی المپیک ریو برزیل را هم دارد ، می تواند آیینه ی امید و تلاش برای همه ملت ایران بخصوص جوانان باشد.
دست برقضا خداوند توفیق داد به عنوان نماینده ی حامی مالی آنها در سفر به شهر دالی چین جهت کسب آخرین سهمیه بانوان همراه این نمونه های اخلاقی و پر انگیزه باشم.
تیمی که با هدایت سرمربی دنیا دیده ی خود که بیش از ۶ المپیک را تجربه کرده بود ، مسابقات بسیار خوبی را به نمایش گذاشت و به غیر از باختِ قابل پیش بینی به چین ، تمام تیمهای مطرح اروپایی رو برد و یا به چالش شدید کشید.
تیمی که در دور مقدماتی به اسلونی سه هیچ باخته بود ، توانست در دیدار فینال این تیم رو دچار مشکل کند و به زعم خودشان و تماشاچیان با معجزه از پس ایران برآمدند.
مسابقه هست آمیخته به برد و باخت ، و اینبار روی ناراحت آن به ما رسیده بود ، ولی این موضوع که تیمِ پنجم المپیک ، تیم نایب قهرمان آسیا و تیمی که با تلاشِ مثال زدنی خود تا اینجا آمده ، چرا باید اسیرِ بلاتکلیفی و بی برنامگی بشه و بخاطر کمتر میدان دیدن ، با اشتباهات کوچک فردی ، و فقط با کمتر از ۱ ماه اردو و بدون مسابقه تدارکاتی ، ناکام شود؟!
در حاشیه ی مسابقات ، از تیمهای دیگر بخصوص اروپایی که پرس و جو می کردیم ، تیمهایی با امکانات ، مدام در اردو و دارای مسابقات ِ تدارکاتی بسیار زیاد.
و جای تعجب بسیار در اینجاست که ، تیم ملی والیبال نشسته ی مردان ایران ، قدرت بلامنازع جهانی و پر افتخار ترین تیم ملی جهان است. و جا دارد که مسئولین ، وقتی چنین معدن طلایی درکنارشان دارند ، از بانوان ِ قهرمان و افتخار آفرین هم غافل نباشد.
جوانان ِ مصمم و پر اراده ای که تحسین ِ تمام سالن را به همراه داشتند و فقط بخاطر کم بودن دیدارهای تدارکاتی ، قهرمانی را آنهم بسیار نزدیک از دست دادند.
امید را باید باور داشت و نگاه به نتیجه بسیار تاسف بار است.
در بازی های تیمی ، پارامترهای بسیار مختلفی تاثیر گذار در کسب نتیجه است و باید برای تمام این عوامل برنامه داشت و زمان را از دست نداد.
کاروانِ تلاش و امید را دریابید ، المپیکها و مسابقات جهانی نزدیک و سایر کشورها در حال پیشرفت در ورزشی هستند که تماشاگر پسند ، سالن پر کن ، مهیج و در نهایت عرصه ای عینی برای حضور زنان و امید به زندگی است.
به امیدِ هوشیاری بیشتر مسئولین و تصمیم گیرانِ این رشته.
* پژوهشگر و مدرس دانشگاه