عمومی

شلوارهای گِلی مسئولان؛ نشانه ناتوانی یا توسعه پایدار

شلوارهای گِلی مسئولان؛ نشانه ناتوانی یا توسعه پایدار

بارشی کی بیش از پیش به کاتر آن شکرکزار رحمت لایزال حدوان بہے بود. این حجم از باران که اگر به درستی تخمین زده شود، باید بتواند بخشی از زخم های عمیق خاک شکسته و ترک خورده ما را التیام بخشد، منابع آب زیرزمینی را ترمیم کند و کاهش نگران کننده ذخایر آبی ایران و آلودگی محیط زیست در ایران را جبران کند. کندیر کند (که بوده است). اما چه چیزی است که این نعمت و رحمت خداوند به ویرانی خانه تبدیل می شود؟ خانه‌ها کجاست، پل‌ها و جاده‌ها و امکانات بسیار ویران‌اند و بسیاری از خانواده‌ها تحت مراقبت عزیزان هستند؟

متاسفانه در این سیل تاکنون 59 نفر جان خود را از دست داده اند و نیروهای امدادی همچنان مفقود هستند. امیدوارم با کمک زحمتکشان تعداد کشته شدگان زیاد نشود و مردگان زنده بمانند و نجات پیدا کنند. این سوالی است که همه فعالان مدنی و سیاسی و فعالان محیط زیست در ایران باید از دولت دعوت کنند تا درباره آن صحبت کنند. اینکه سیل است و همه اخطارها را ندادیم و اطلاع رسانی های لازم انجام شد و این شهروندان بودند که به هشدارها توجه نکردند و بعد از وقوع سیل، مسئولان سعی کردند چند عکس یادگاری با یک عکس بگیرند. کت و شلوار وسط گل و پخش آن در شبکه های اجتماعی و رسانه های عمومی تنها دلیل این درد نیست که اکنون مزمن شده است. ناتوانی و مدیریت نادرست حوادث غیرمترقبه و عدم آمادگی برای استفاده از این رحمت خداوند، معنای دیگری دارد، جز اینکه تمام توان و تلاش ما یکسان نیست و باز اگر جزر و مد اینگونه بیاید، یکی نیست! اگر این باور وجود دارد که سرزمین ایران در خطر خشکسالی است و باید از خشکسالی جلوگیری کرد.

نسخه شفابخش دولت برای مقابله با آن چیست؟اگر این باور وجود دارد باید پیش بینی های هواشناسی را جدی بگیریم و می دانیم زیرساخت ها و جاده های موجود تاب تحمل این سیل ویرانگر را ندارند، چرا هشدارهای بعدی محدودیت ترافیکی برای مردم ایجاد نکرد. مناطقی که در معرض بحران هستند؟ أیا نمی‌شد با تعلیم به‌بینی‌های هاوروناسی این میزان را به‌وی را کرد به‌وی را کرد در کیمت به کریس اب براین به به‌به‌بینی‌های هاونیشی کیست در این روندها؟

میزان توجه و مشارکت آنان در پیشگیری و مدیریت منابع آب و بحران های زیست محیطی کشور تا چه حد است و اساساً امکان ایجاد تعادل بین آن ها و مدیریت آب و سایر بخش ها وجود دارد تا محیط زیست و سلامت مردم را حفظ کند. در این میان شهروندان و آینده کشور ایران قربانی نمی شوند؟

این پرسش ها و پرسش ها پس از هر حادثه در محافل سیاسی، مدنی و رسانه ای مطرح می شود. مخلصانه هر قدر که کشور و حکومت در ایران از توسعه دموکراتیک، باثبات، همه جانبه و متوازن دور شود، فرصت ها یکی پس از دیگری در معرض تهدید قرار گرفته و سرزمین مادری به دیار سوخته تبدیل خواهد شد.

بیش از همه این وظیفه حاکمیتی است تا همه دست اندرکاران و فعالان مدنی و محیط بانان ایران به خاطر این سرزمین از مرزهای سیاسی و دفاع شخصی و غیر دفاعی رها شوند.

* تنشرة شده در تعدیل عتمد/ مرداد 1401

دکمه بازگشت به بالا