عمومی

صفر از پنج هزار میلیارد تومان!

صفر از پنج هزار میلیارد تومان!

ما در سال جام جهانی هستیم و پنج ماه دیگر تب فوتبال در سراسر جهان به حداکثر خود می رسد. زمانی است که مثلاً قبل از بازی ایران و آمریکا یا ایران و انگلیس، هر ثانیه یک تبلیغ در تلویزیون ممکن است به بالاترین رقم تاریخ صدا و سیما فروخته شود. سوال اینجاست که سهم تیم ملی ایران به عنوان تامین کننده اصلی محتوای این خواننده گسترده چقدر است؟ هیچ یک.

به گزارش ایواره، این روزنامه اقتصاد جهانی وی نوشت: بودجه سال 1401 سازمان صدا و سیما حدود پنج هزار میلیارد تومان است اما به نظر می رسد از این رقم هنگفت چیزی به ورزش اختصاص داده نشود. چندی پیش قرار شد صداوسیما پس از هیاهوهای فراوان درآمد حاصل از پخش آگهی های تلویزیونی را در حین پوشش ورزشی به نسبت 70 به 30 (به نفع صداوسیما) با وزارت ورزش و جوانان تقسیم کند. برآورد دوستان از تمامی این آگهی ها فقط حدود 150 میلیارد تومان بوده که 30 درصد آن 45 میلیارد تومان بوده است. حالا فراموش نکنیم که 45 میلیارد تومان وصول نشد. اما آیا واقعا معتقدید که مجموع تبلیغات پخش شده در حاشیه مسابقات ورزشی تنها 150 میلیارد تومان است؟ و بعد حتی اگر وصول شود، وزارت ورزش با این 45 میلیارد چه باید بکند؟ به هر فدراسیون چقدر پول داده می شود و بعد از آن چه مقدار از سهم فدراسیون فوتبال به هر باشگاه داده می شود؟ فقط برای مقایسه یادآوری می کنیم که 11 سال پیش کارشناسان ارزش حق پخش تلویزیونی مسابقات فوتبال را 150 میلیارد تومان تخمین زدند. عددی که قطعا امروزه بسیار بزرگتر شده است.

البته امتناع صداوسیما از پرداخت حق پخش تلویزیونی، داستانی قدیمی است که هزاران بار گفته شده است. امروزه حتی هواداران آماتور هم می دانند که در فوتبال مدرن 50 تا 70 درصد هزینه یک باشگاه تامین می شود. اما از این به بعد داستان این برنامه تلویزیونی تفاوت زیادی با گذشته پیدا خواهد کرد. مسئولان واگذاری سهام پرسپولیس و استقلال را آغاز کرده اند و در گام اول 10 درصد از سهام آنها عرضه شده است. به نظر می رسد انشعاب های اخیر پرسپولیس بی ارتباط با فروش سهام و واریز پول به حساب این باشگاه نباشد. به طور کلی اما از این پس مردم علاوه بر مالکیت معنوی در اموال مادی سرخابی ها نیز شریک هستند. بنابراین تلویزیون «باید» نگاه دیگری به پخش دیدارهای دو تیم داشته باشد و خود را ملزم به رعایت حقوق سهامداران کند. خریدار سهم به دنبال سود است و راه تامین این سود، استفاده از حق پخش تلویزیونی است. مطمئن باشید بدون روشن شدن موضوع، خصوصی سازی با شکست بدی مواجه خواهد شد. بنابراین شایسته است صداوسیما با کنار گذاشتن پنج هزار میلیارد تومان از محل خود و البته درآمدهای جانبی زیادی، هزینه قانونی فوتبال را پرداخت کند.

نکته آخر: ما در سال جام جهانی هستیم و پنج ماه دیگر تب فوتبال در سراسر جهان به حداکثر خود می رسد. زمانی است که مثلاً قبل از بازی ایران و آمریکا یا ایران و انگلیس، هر ثانیه یک تبلیغ در تلویزیون ممکن است به بالاترین رقم تاریخ صدا و سیما فروخته شود. سوال اینجاست که سهم تیم ملی ایران به عنوان تامین کننده اصلی محتوای این خواننده گسترده چقدر است؟ هیچ یک. این تیم حتی آنقدر پول ندارد که یک بازی تدارکاتی آبرومندانه برای خود تدارک ببیند و با قدرت بیشتری راهی جام جهانی شود. آیا این «ظلم» نیست؟ “این غم انگیز نیست؟”

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا