عمومی

سیاست‌های رفاهی در دوران پسا کرونا

سیاست‌های رفاهی در دوران پسا کرونا

بخش اول: فقرا شاغل و بیکار فقیر

خلاصه این متن این است که این نکته مهم پس از شیوع کرونا اهمیت زیادی پیدا کرده است و باید در دوران پس از کرونا مورد توجه سیاست های رفاهی قرار گیرد. در این زمینه توجه به برخی اظهارات ضروری است:

1- بر اساس گزارش ملی فقر و نابرابری، جمعیت زیر خط فقر مطلق خانوارهای تحت پوشش بیمه اجتماعی بین سال های 136 تا 1399 از 3 درصد به 15 درصد افزایش یافته و در این شاخص از 5 برابر افزایش یافته است. از سوی دیگر، از آنجایی که شیوع ویروس کرونا باعث تشدید فقر در بین کارگران شده است، می توان اذعان داشت که بیش از هر زمان دیگری با پدیده کارگران فقیر مواجه هستیم.

2- بعد از شیوع کرونا، موضوع بیکاری و موضوع شاغلانی که شغل خود را از دست داده اند (Displaced) به عنوان دو موضوع متفاوت در حوزه سیاست گذاری مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس لازم است نهادها، تصمیم گیران و سیاست گذاران ذیربط کشورمان این تفکیک سیاست ها را مد نظر قرار دهند و البته سیاست های در نظر گرفته شده برای این دو جامعه هدف را به صورت شفاف و رسمی بیان کنند.

3. از سوی دیگر، با توجه به اینکه افرادی که شغل خود را از دست داده اند و شغل آنها همچنان در حال احیا است، از جمله افرادی بودند که قبل از همه گیری کرونا از نظر اقتصادی آسیب پذیرتر بودند و نسبت به سایر کارگران تحمل کمتری داشتند. شوک ها برون زا بوده اند، ضروری است که شناخت دقیق این جامعه هدف هدف سیاستگذاران است. مطالعات جهانی در مورد ویژگی‌های نیروی کار جابجا شده توسط کرونا نشان می‌دهد که نیروی کار بسیار جوان‌تر، از نظر نژادی و قومیتی متنوع‌تر است و از تحصیلات رسمی کمتری نسبت به نیروی کار متوسط ​​/ با دستمزد بالا برخوردار است. برای مثال در ایالات متحده آمریکا ، نزدیک به یک سوم نیروی کار کم دستمزد و از دست دادن شغل را جوانان 16 تا 24 ساله تشکیل می دهند، در حالی که رکود به ویژه برای جوانان شدیدتر است و می تواند باعث آسیب طولانی مدت دستمزدها شود. مهم است که ویژگی های این جامعه هدف در نیروی کار ایران به درستی شناسایی و بر اساس شواهد متقن و مبنای سیاست گذاری قرار گیرد.

نکته اصلی این است که اگر بخواهیم با تفکر پیش از کرونا و بدون شناخت تأثیر عمیق اجتماعی-اقتصادی رفاه کرونا، به ویژه بر جوامع هدف متنوع، سیاست اجتماعی را دنبال کنیم، قطعاً موفق خواهیم شد. تشدید فقر شاغلان و افزایش جمعیت خانوارهای تحت پوشش بیمه اجتماعی زیر خط فقر مطلق از 3 درصد در سال 96 به 15 درصد در سال 99 به این معناست که سیاست های فقرزدایی این جامعه هدف باید به وضوح مورد تاکید قرار گیرد و توجه شود. .

* پژوهشگر حوزه سیاست رفاهی

دکمه بازگشت به بالا