عمومی

تروما چیست و چگونه کنترل می‌شود؟

تروما چیست و چگونه کنترل می‌شود؟

تروما چیست و چگونه بر ما تأثیر می گذارد و چگونه می توانیم به طور مؤثر با آن مقابله کنیم؟

به گزارش ایواره، فرادید او نوشت: «حدود ساعت 1:45 بامداد پنجشنبه ژوئن بود. خوب به یاد دارم که از خواب بیدار شدم و ملحفه تخت را محکم گرفتم. همه چیز اطرافم می لرزد. احساس گیجی کردم. نمی دانستم چه خبر است. اول فکر کردم ممکن است کابوس زلزله دیده باشم. تنها چیزی که می دانستم این بود که با ترس شدید از خواب بیدار شدم و ناگهان صدای جیغ و فریاد و از دور صدای آژیر به گوشم رسید. آنجا بود که متوجه شدم اتفاق بسیار بدی افتاده است. از پنجره پشتی اتاق خوابم به بیرون نگاه کردم تا ببینم چه اتفاقی افتاده است، اما همه چیز به طور غیرعادی تاریک بود و فقط نورهای ستاره مانند در مه صبحگاهی سوسو می زدند. وقتی موقعیتم را پیدا کردم و از سلامت اعضای خانواده‌ام مطمئن شدم، لباس پوشیدم و بیرون رفتم تا ببینم چه اتفاقی افتاده است.

یادم می‌آید هوا هنوز پر از آشغال و آشغال بود که این طرف و آن طرف می چرخیدند و همه چیز با لایه نازکی از غبار خاکستری پوشیده شده بود. به محض اینکه بیرون آمدم، همسایه ام را دیدم که با حوله در گوشه ای ایستاده است. صورتش رنگ پریده و مات شده بود، پلک نمی زد و دهانش باز بود. از او پرسیدم چه اتفاقی افتاده و او بدون اینکه چیزی بگوید گفت فقط ساختمان روبروی خیابان. برج های Champlain در Surfside فلوریدا بود و حداقل نیمی از مجموعه بالای خود ساختمان فرو ریخته بود، کل دوازده طبقه، و معلوم شد که ساختمان در وقت روز شلوغ بود.

طولی نکشید که شوکه شدم و با دهان باز ایستادم. در حالی که قلبم از درون می تپید. داشتم به این فکر می‌کردم که چه جان‌هایی از دست دادیم و چه فاجعه‌ای به سرمان آمد.

من شخصاً هیچ یک از قربانیان آن ساختمان را نمی شناختم، اما فراموش نمی کنم که بسیاری از آنها را در حال استراحت در بالکن خود دیدم. منظره اقیانوس از آنجا به خصوص در شب و زیر نور ماه باید تماشایی بوده باشد. متأسفانه، تنها منظره ای که آن روز صبح باقی مانده بود، توده خاکی سرنوشت ساز نزدیک دریا بود.

در روزهای بعد، تیم های جستجو و نجات از سراسر منطقه مجهز به جرثقیل، کاوشگر، پهپاد و سگ در محل حاضر شدند و به دنبال نشانه های حیات بودند. حتی رئیس جمهور آمریکا برای حمایت از خانواده های قربانیان و امدادگرانی که برای نجات جان قربانیان تلاش خستگی ناپذیری کردند، به صحنه آمد. اما در نهایت با وجود تمام تلاش و شهامت، هیچ بازمانده دیگری پیدا نشد. اگر چه دردی که می کشم به اندازه درد خانواده قربانیان نیست، اما آن را عمیقاً در خود احساس می کنم، زیرا پس از آن فاجعه همچنان در اضطراب و اندوه عمیقی هستم.

تروما چیست؟

تروما یا تروما یک تجربه غم انگیز و ناراحت کننده است. تقریباً همه ما تقریباً یک یا چند رویداد آسیب زا را تجربه می کنیم، درست مانند مرگ در طول زندگی. می توان گفت آسیب های روانی در کنار تمام شگفتی های زندگی بخشی از تجربه ما انسان هاست. در واقع، تخمین زده می شود که 70 درصد از همه بزرگسالان حداقل یک رویداد آسیب زا را در طول زندگی خود تجربه می کنند.

آسیب روانی می تواند در اثر هر نوع حادثه آسیب زا ایجاد شود. از جمله سوء استفاده عاطفی، خشونت، بلایای طبیعی و حوادث. با این حال، اساساً دو نوع تروما وجود دارد:

نوع 1: تصادف درست مانند آسیب روحی ناشی از تصادف رانندگی یا یک بلای طبیعی مانند زلزله

نوع 2: یک رویداد آسیب زا که طولانی و مکرر است، مانند آزار عاطفی توسط یک قلدر در مدرسه که بارها و بارها تکرار می شود.

آسیب های عاطفی، مانند بسیاری از آسیب های فیزیکی، زخمی هستند اما لزوما دیده نمی شوند. در واقع علائم آسیب عاطفی و روانی می تواند ماهیت عاطفی و جسمی داشته باشد.

رایج ترین علائم عاطفی اختلال روانی: بیهوشی، عصبانیت، اضطراب، احساس گناه، غم، سردرگمی، ناامیدی و شرم

شایع ترین علائم جسمی اختلالات ذهنی: خستگی، تمرکز کم، بی اشتهایی، پرخوری، بی خوابی، پرخوابی و فشار خون بالا

اگرچه اکثر مردم حداقل یک حادثه آسیب زا را در طول زندگی خود تجربه می کنند، اما همه افراد در نتیجه تجربه یک رویداد آسیب زا آسیب نمی بینند یا آسیب نمی بینند. با این حال، این احتمالاً شایع ترین اختلال تروماتیک شناخته شده PTSD یا اختلال استرس پس از سانحه است. این اختلال ناشی از قرار گرفتن در معرض یا تهدید به مرگ واقعی، آسیب جدی یا خشونت جنسی است که ممکن است مستقیماً توسط شخص مبتلا به این اختلال تجربه یا شاهد بوده باشد. سپس در اثر آن رویداد آسیب زا، فرد خاطرات و خاطرات مکرر، غیرارادی و آزاردهنده ای را تجربه می کند.

بسیاری از افراد مبتلا به PTSD در ایجاد روابط نزدیک مشکل دارند و اغلب از موقعیت هایی که یادآور یک رویداد آسیب زا هستند اجتناب می کنند. برخی از شایع ترین علائم PTSD عبارتند از تحریک پذیری (تحریک پذیری و نوسانات خلقی)، گرفتگی صدا، واکنش های اغراق آمیز، اختلالات خواب و رفتارهای خود ویرانگر از جمله خشونت، خودکشی و اعتیاد.

منظور ما این نیست که بگوییم از این پس باید سعی کنید خود را برای یک تجربه آسیب زا قریب الوقوع آماده کنید، بلکه باید ابزارهای لازم برای مقابله موثر با چنین احتمالی را داشته باشید. به همین منظور در ادامه این مقاله شما را با 5 روش موثر برای رهایی از استرس ناشی از حوادث آسیب زا آشنا می کنیم.

ابراز وجود

برای برخی افراد، به اشتراک گذاشتن و به اشتراک گذاشتن تجربه‌شان از فاجعه‌ای که متأسفانه در برابر چشمانشان رخ داده، آرامش‌بخش است، و برای من، نوشتن این مقاله راهی سالم برای بیان سازنده احساساتم است.

هنوز هم برای من دشوار است که در مورد آن تراژدی بدون مرور دوباره بخش هایی از آن صحبت کنم. با وجود این، من می توانم با رنج احساسی نسبتا کمی در مورد آن بنویسم. من قویاً معتقدم که نوشتن به من کمک کرده است تا دنیا را از منظری عینی‌تر و خودمحورتر ببینم و مطمئن هستم که نوشتن در مورد احساسات و خاطرات برای کسانی که رویدادهای آسیب‌زا را پشت سر گذاشته‌اند مؤثر خواهد بود.

با این حال، اگر وقت یا حوصله نوشتن درباره اتفاقات تلخی که تجربه کرده اید را ندارید، می توانید با کمک هنر احساسات خود را بیان کنید. گاهی یک عکس به اندازه هزار کلمه می ارزد.

مشاوره

درد عاطفی یک رویداد آسیب زا ممکن است هرگز به طور کامل التیام نیابد. بنابراین علاوه بر ابراز وجود، راه دیگری برای مقابله با این آسیب، مشاوره است. یک درمانگر آموزش دیده می تواند به شما کمک کند تا احساسات خود را به طور سازنده و با سرعتی قابل کنترل از نظر احساسی پردازش کنید.

مشاوره این پتانسیل را دارد که به شما کمک کند راهی مطمئن برای رهایی از خاطرات تلخ پیدا کنید و این با راهنمایی های حرفه ای انجام می شود تا شما را در مسیر درست نگه دارد. هنگامی که صحبت از درمان بیماران تروما می شود، حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد یا EMDR به عنوان پذیرفته شده ترین روند بالینی شناخته می شود.

درمان ادعا می کند که پس از تجربه یک رویداد آسیب زا، مغز را درگیر افکار، احساسات و تصاویر آزاد می کند و روان درمانی EMDR مسیرهای ذهنی ایجاد می کند که به طور موثر عوامل مزاحم را با کمترین میزان اختلال عاطفی آزاد می کند.

مراقبه

چشم ها و گوش های شما ممکن است قبل از بلوغ آنطور که باید باز نشده باشند. ممکن است از آرامش محروم شوید. با این حال، وضعیت شما هر چه باشد، کنترل روح شما در دستان شماست، که به اعتقاد من دروازه ای برای ورود به احساسات شماست.

مدیتیشن به شما کمک می کند تا با اعماق درون خود ارتباط برقرار کنید تا بتوانید احساس آرامش درونی بیشتری را تجربه کنید و روح خود را برای محافظت از آن در برابر انرژی های منفی تغذیه کنید. مدیتیشن، همراه با سایر مداخلات تکمیلی غیردارویی، نشان داده است که به طور قابل توجهی علائم شدید PTSD تجربه شده توسط سربازان پس از جنگ را کاهش می دهد.

پس تمام وسایل الکترونیکی را کنار بگذارید! (نترسید، شما قادر به انجام این کار خواهید بود.) برای التیام روح و روان خود آماده باشید و برای چند لحظه به چیزی جز سلامت روان خود اهمیت ندهید.

یک مکان آرام و امن برای شروع پیدا کنید، شاید جایی در کف اتاق خواب و شاید نزدیکتر به پنجره. کفش‌هایتان را در بیاورید، آرام، چهار دست و پا بنشینید، سپس دست‌هایتان را به آرامی روی ران‌هایتان بگذارید و چشم‌هایتان را ببندید. چند نفس عمیق بکشید و شروع به خاموش کردن ذهن خودآگاه خود کنید و در عین حال قدرت شفابخش آرامشی را که در آن لحظه شما را احاطه کرده است در آغوش بگیرید. تا زمانی که دوست دارید در این موقعیت بمانید!

ورزش ها

ورزش منظم می تواند استرس ناشی از ضربه را کاهش دهد. چگونه؟ با افزایش تولید اندورفین، انتقال دهنده های عصبی در مغز که به تنظیم خلق و خو کمک می کنند. علاوه بر این، ورزش هوازی گردش خون را بهبود می بخشد که برای دستیابی به سطح مطلوب سلامت ضروری است، زیرا جریان خون و اکسیژن کافی را به تمام اندام های بدن می رساند. در نتیجه قلب را سالم و ذهن را هوشیار نگه می دارد تا بتوانید احساسات خود را با وضوح بیشتری پردازش کنید.

ورزش با تقویت بدن و کاهش وزن اضافی بدن را تقویت می کند که قوی ترین پادزهر برای علائم ضربه است.

ارتباط

ترک یکی از شایع ترین علائم مرتبط با تروما است. در بسیاری از موارد، کسانی که رویدادهای آسیب زا را تجربه کرده اند، برای جلوگیری از آسیب های اضافی، از دیگران کناره گیری می کنند. اما از آنجایی که انسان اساساً موجودی اجتماعی است، ناخواسته با کناره گیری از همنوعان خود فرصت زندگی کامل و پربار را از خود سلب می کند.

افرادی که در کودکی آزار عاطفی، فیزیکی یا جنسی را تجربه کرده‌اند، معمولاً نمی‌توانند در بزرگسالی به دیگران اعتماد کنند. در نتیجه، به عنوان بزرگسالان، نمی توانند روابط بین فردی قوی ایجاد کنند. بر این اساس، من قویاً توصیه می کنم که هر کسی که در هر مقطعی از زندگی خود هر نوع آسیبی را تجربه کرده است به یک گروه پشتیبانی بپیوندد تا با کسانی که تجربیات مشابهی داشته اند ارتباط برقرار کنند.

خلاصه

در نتیجه، تروما بخشی اجتناب ناپذیر از تجربه انسانی است. همه ما در مقطعی از زندگی، دیر یا زود حداقل یک رویداد آسیب زا را تجربه می کنیم. به عبارت دیگر، وقوع این رویداد اجتناب ناپذیر است. اگر سعی کنید تا آخر عمر از رویدادهای آسیب زا فرار کنید، به احتمال زیاد تجربیات شگفت انگیز زیادی را که زندگی ارائه می دهد از دست خواهید داد. خبر خوب این است که شما می‌توانید از آسیب‌های روحی و جسمی، البته در طول زمان، و در بسیاری از موارد با سخت کوشی خود بهبود پیدا کنید.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا